بدون خارجی ها اقتصاد افغانستان به کجا کشانیده خواهد شد؟

تعدادی از کارشناسان اقتصادی ، اقتصاد کنونی کشور را وا بسته به کمک های خارجی میدانند و اینده اقتصاد کشور را پرچالش عنوان می کنند.
داکتر داوود یار رئیس امور اقتصادی وزارت امور خارجه در همایشی که به منظور برسی مسائل اقتصادی کشور امروز در کابل برگزار شده بود گفت : با توجه به وضعیت کنونی اقتصادی در کشور، ممکن است سطح عمومی عاید در اینده ها سیر نزولی داشته باشد و این موضوع مردم را به گونه متفاوت متاثر خواهد کرد.
اما برخ دیگر از اگاهان اقتصادی نیز در این رابطه دیدگاه های متفاوتی داشتند .
انورالحق احدی وزیر تجارت و صنایع نیز نظریات را برخلاف پیشیبینی های داکتر یار اداره نموده افزود : انچنانکه دیده شده است ، شاخص های عمده اقتصادی در ده سال گذشته در کشور مثبت بوده و انتظار می رود که افغانستان در سال 2025 یک کشور دارای اقتصاد متوازن خواهد بود .
اقای احدی می گوید : اگر به اساس پیشنهاد دولت افغانستان ، جامعه جهانی سالانه این کشور را 10 ملیاد دالر کمک نماید و 50 در صد این کمک ها از سوی حکومت به مصرف برسد ، تاثیرات مثبت در رشد و انکشاف اقتصاد کشور خواهد داشت .

نگرانی مردم از دور دوم انتقال مسئولیت امنتی به نیروهای افغان

افغانستان مانند عراق نخواهد شد.تعدادی از مردم بدین باورند که با خروج نیروهای بین المللی از افغانستان این کشور نیز مانند کشور عراق جنگ های داخلی ادامه پیدا خواهد کرد. اما کارشناسان امور میگویند . با موجودیت نیروهای امریکا و انگلیس تا سال 2024 م افغانستان هیچ گاه مانند عراق نخواهد شد.
----------------------------------------------------
با انکه سه سال به تکمیل انتقال مسئولیت های امنیتی از نیروهای خارجی به نیروهای افغان باقی مانده است . مرحله دوم این انتقال اغاز و قرار است در18 نقطه کشور تطبیق شود.
مسئولین افغان این گام را یک دست اورد نیروهای افغان میدانند و از روند ان راضی بنظر میرسند.
جنرال ظاهر عظیمی سخنگوی وزارت دفاع ملی طی یک کانفرانس مطبوعاتی که در مرکز رسانه های دولت برگزار شده بود گفت : دور دوم انتقال مسئولیت امنیت از نیروهای خارجی به نیروهای افغان موفقانه در صورت انجام است و اردوی ملی کاملاً اماده انجام این پروسه است.
با انکه مردم از این روند پشتیبانی کرده ولی نسبت عدم اعتماد کامل به نیروهای افغان از عواقب ان در هراس اند.
مردم هنوز به نیروهای افغان باور کامل نداشته و این اقدام دولت و جامعه جهانی را قبل از وقت میدانند.
نجیب یک تن از شهروندان کابل گفت : دولت اول باید به دیگر مشکلات مانند فساد اداری بپردازد و در ضمن هنوز نیروهای ما توانائی انرا ندارد تا مسئولیت امنیت کشور را به عهده گیرد.
تعدادی از کارشناسان امور نبود تسلیحات نظامی و مشکلات ظرفیت سازی نیروهای افغان را چالش پیشروی این نیروها میدانند.
محمد عزیز "بختیاری "رئیس موسسه تحصیلات عالی کاتب می گوید : باید جامعه جهانی بیشتر به تعلیمان نظامی و تجهیزات تسلیحاتی توجه کند . نیروهای ما هنوز با تسلیحات کامل و پیشرفته مجهز نشده اند و ما هنوز از نگاه قوای هوائی مشکل داریم و طیارات جنگی در اخیار نداریم . روی این اصل زمان انجام این پروسه هنوز نرسیده و باید دولت افغانستان از جامعه جهانی خواهان کمک های بیشتری در بلند بردن ظرفیت نیروهای افغان داشته باشد.
و تعدادی هم به این باوراند که با موجودیئت نیروهای خارجی انگیزه در نیروهای افغان کاهش یافته و در صورتی که تمام مسئولیت به دوش نیروهای افغان سپرده شود انها میتوانند بصورت درست از عهد ان برایند .
عبدالواحد "طاقت" کارشناس امور نظامی به این عقیده است که « باید به نیروهای افغان انگیزه داده شود تا انها بهتر بتوانند از کشورشان دفاع کنند . در موجودیت نیروهای خارجی این انگیزه امکان پزیر نیست . زمانی که تمام مسئولیت امنیت به نیروهای افغان داده شود . و انگیزه وطن دوستی و فداکاری برایشان توسط دولت داده شود . انان به خوبی میتوانند از عهده این کار برایند.»
مرحله اول انتقال مسئولیت امنیت به پایان رسید و مرحله دوم ان دوماه قبل اغاز شد . قرار است در این مرحله در بیش از 5 ولایت مکمل ، هفت شهر و تعدای از ولسوالی های 8 ولایت تطبیق شود.
انتقال مسئولیت امنیت از نیروهای خارجی به نیروهای افغان و اخراج تدریجی این نیروها از اوائل سال روان اغاز شده است و قرار است تا پایان سال 2014 م این روند تکمیل شود.

دیروز برای فردا خون دادیم تا امروز و فردای ما دیگر ائینه ای دیروزی را نبینند .

این کاروان به کدام سو در حرکت است و کدامین راه را باید طی کرد؟
مسئولین و رسالان به کدامین بحانه مارا ترک کرده اند؟
مسائل مذهبی و حقوقی ما هنوزبه دست دیگران است .پس وظیفه انانی که رهنمای ما بودند و از خون شهدای ما به قدرت رسیدند چیست؟
دیروز برای فردا خون دادیم تا امروز و فردای ما دیگر ائینه ای دیروزی را نبینند .
در برابر اشخاصی ایستادیم که فتوای کشتن مان را صادر کرده وبرای راه یافتن به «جنت ذهنی» شان خون مان را واسطه قرار دادند.ایستادیم تا دیگر صدای مظلوم در گلو خفه نشود.
اعراب دختران شان را زنده به گور میکردند . ما پسران جوان مان را سپرساختیم .
امام حق و حقون انسانانی را میخواست که ما بخشی از انهائیم و صرف حق واقعی خویش چیز دیگری را نخواسته ایم.
تمام داشته هایمان را فدای فرداهای کریدم تا باشد انانی را که با خون خود تامین کردیم صدای مانرا به دیگران برسانند .
ما وظیفه مان را با خون خود ادا کردیم و نوبت به شماست !
به کدامین جرمی در نیمه راه مانده ایم . مگر صدای ناله مادری که تک فردندش را براه شما و برای اینده هایش وقف کرده است دیگر در گوشه ای گوش های شما طنین ندارد. مگر صدای جانخراش راکت هنوز که هنوز است در دهلیز های مغز مان سرگردان نیست ؟ مگر فکر میکنید خاک گلزار شهدا (میدانی سنگ زغال سرکاریز ) از ترک ترک موهایمان و زیرناخن های مان پاک شده . فکر میکنید صدای وز وز گولوله ها از اسمان دل های مان پاک شده . مگر مساجد مان بوی نعش هایمان که تنها میشد از لباس و دستمالی کمر و سر شناخت هنوز ندارد ؟
ستارگان شاهد ستاره های اند که هر شب از بلندی های شهر، بسوی خانه هایمان ردیف می شدند.
صدای ناله و فریاد همسایه و خالی که از خانه شان برمی خیست روی صفحه چشمانمان و پرده گوش مان باقیست.
می شود ازیاد مان برود ؟ مگر فراموش مان شده ؟

ده ساله شدن حضور نیروهای بین المللی در افغانستان و مشکلات موجوده

درست ده سال قبل از این روز آغاز عملیات نیروهای بین المللی علیه تروریزم در افغانستان آغازشد .
دولت افغانستان وارد دوره جدیدی سیاسی به رهبری حامد کرزی گردید . این نغیر نظام منجر به تجربه سیستم دموکراسی برای اولین بار در افغانستان نیز شد.
اردوی ملی و پولیس ملی که یکی از بخش مهم دولت به حساب میاید در سال های جنگ کاملاً از بین رفته بود.
حال ده سال از ان روز میگذرد ، افغانستان دارای یک حکومت انتخابی است و تمام ارگان های دولت بصورت نورمال فعالیت دارند.
اردوی ملی و پولیس ملی اعلان کرده که انها توانائی بدست گرفتن مسئولیت امنتیت کشور را از نیرو های خارجی دارند. انان اموزش های مسلکی و استفاده از صلاح های پیشرفته را با همکاری نیرورهای بین المللی آموخته اند.
با این هم هنوز مخالفین دولت در نقاط مختلف کشور حضور داشته وهر از گاهی دست به حملات تروریستی میزنند.
ولی باآن هم مردم از دست اورد های نیروهای بین المللی راضی نبوده و به این عقیده اند که با همکاری بیش از 40 کشور و کمک های بیشمار دولت های مختلف جهان هنوز مشکلات زیادی پیش راه نیروهای امنیتی وجود دارد.
نیروهای بین المللی از دست اورد هایشان در عرصه نظامی خوشبین اند .
به گفته آنان ، در این اواخر نیروهای افغان خود پلان گذاری نظامی شان را انجام میدهند و تا سال آینده تمام پلان گذاری را بدوش بگیرند.
سخنگوی ایساف که در یک کنفرانس خبری سخن میزد گفت اردوی ملی افغان به 170 هزارتن رسیده و قرار است تا اواخر سال 2012 میلادی به 195 هزار تن برسد همچنین وی اظافه کرد پولیس ملی کشور به 135 هزار تن رسیده که قرار است تا اواخر امسال این نیروها به 157 هزار نیروبرسد
قراراست که تا سال 2014 قرار است تمام نیروهای نظامی بین المللی از افغانستان خارج شده و مسئولیت امنیت به نیروهای افغان واگذار شود.

هفتمین دور جشنواره تیاتر ملی کشور در تالار دانشگده هنر های زیبای دانشگاه کابل برگزار شد .

در این جشنواره 21 اثر از 12 ولایت کشور و یک نمایش از کشور تاجکستان اشتراک کرده اند .
هدف از راه اندازی این فستیوال را تقویت هنر تیاتر در کشور عنوان شده است.
طاهره هنرپیشه ای که اولین نمایش این فستیوال را اجرا کرد در نمایشی که وی به تنها اجرا کرد کوشید تا مشکل جامعه اش را برروی صحنه به نمایش بگزارد.مشکلی که دامنگیر دختران افغان است .
وی در باره نمایش اش گفت «خواستم از طریق این نمایش به تمام مردم نشان دهم که چیقدر دشوار است وقتی دختر افغان بخواهد یک اوازخوان شود.
نمایش وی شامل 21 نمایشی دیگری است که در هفتمین دور جشنواره ملی تیاتر افغانستان در تالار دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه کابل افتتاح شد و قرار است تا سه روز دیگر نیز ادامه پیدا کند.
این جشنواره مانند دیگر جشنواره ها عاری از مشکلات نبوده با انهم مسئولین از برگزاری ان ابراز خرسندی می کنند. در این جشنواره که از ولایات مختلف کشور و یک گروپ تیاتر از کشور تاجکستان اشتراک نموده اند وبه رقابت میپردازند.
شاه پور صداقت رئیس کابل تیاتر گفت : ما کوشش زیادی داشتیم تا هرچه وسیعتر و بهتر این فستیوال را برگزار کنیم ولی نبود بودیجه کافی و مشکلات امنیتی باعث شد تا جشنواره امسال سه روز از جشنواره های قبلی کمتر زمان را در بر داشته باشد»

هر نمایشی که بر روی صحنه اجرا می شود پیام زنده ایست برای هر تماشاچی .
دانشجویان اجرای نمایشات مختلف تیاتر از هر گوشه ای کشور و جهان را در یک استیژ اگاهی از فرهنگ همدیگر میدانند.
سید منصور یک تن از دانشجویان دانشکده هنر های زیبا برگزای چنین جشنواره ها را برای معلومات بیشتر دانشجویان در اگهی رسوم و عنعنات دیگر ولایات یک گام مثبت میداند.

این جشنواره که به همکاری دانشگاه کابل ، وزارت اطلاعات و فرهنگ ، گویته انستیتوت و مرکز فرهنگی فرانسته در کابل برگزار شده و در اخیر قرار است جوائزی به بهترین بازیگر مرد، بهترین بازیگرزن ، بهترین کارگردان ، بهترین طراح لباس ، بهترین نویسند و بهترین نمایش اجرا شده در روی صحنه اهدا شود.